قصه آدم و حوا

آدم (ع)با آن زوجه زيبا و رعناي خويش از نعمتهاي جنت برخوردار بودند و به تقديس وستايش پروردگار مشغول بودند و حقتعالي برايشان ارشاد نمود كه هردو در جنت ساكن بوده و به تمام نقاط آن رفته و از نعمتهاي آن استفاده نماييد.{ انك ان تجوع فيها و لا تعري........و انك لا تظلما فيها و لا تضحي} يعني: به تحقيق تو در بهشت نه گرسنه مي شوي و نه گريه مي نمايي.....و به تحقيق تو در بهشت نه تشنه ميشوي و نه گرمي چاشت تورا اذيت ميكند .

تنها به درخت گندم نزديك نشو (از ان نخور ) چرا كه اگر از ميوه اين درخت بخوري از راحتي و آسايش دور شده و به زحمت و سختي مي افتي .

آمدن ابليس به دروازه جنّت

حضرت آدم (ع) و بي بي حوا (رض) با لباسهاي بهشتي شاهانه زندگي ميكردند و غذا و ميوه بهشتي مي خوردند . شيطان در لباس يك شخصي معتمد به دروازه جنت آمد و آنان را صدا كرد و قسم ياد كرد به خدا من خير خواه شما هستم اگر از درخت گندم بخوريد براي هميشه در بهشت خواهيد ماند .

حضرت آدم (ع) فكر كرد كه كسي به دروغ به خداوند قسم نمي خورد لذا دراين مورد اجتهاد نمود كه شايد از يك درخت گندم كه در آن نزديكيها بود منع شده و از درختهاي گندم ديگر باغها نه !اما حقيقت آن بود كه حضرت ادم از تمامي درختهاي گندم منع شده بود { در شريعت اگر مجتهد در اجتهادش خطا ميرود يك اجر و اگر صحيح بود ده اجر دارد.}